جزیره در کهکشان

 
بچه
نویسنده : میس شانزه لیزه - ساعت ۱:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳٠
 

 

بچه . چرا بچه ؟ بچه ، میخ محکم و به درد به خوری برای تداوم زندگی زناشویی میابشد . بچه ؟ بله ، در واقع داشتن یک بچه ، طنابی است که به گردن شوهر انداخته میشود تا دیگر خیانت نکند . بچه ؟ البته که بچه ، بچه مرد خانواده را سر به راه و سر به زیر و سرکار برو میکند . بچه ؟ چرا هی میپرسی بله که بچه ، در واقع بچه به همه ی نزاع ها پایان میبخشد و حکم یک ماشین عروس دوم برای یک زندگی رو به وا رفتگی را دارد ، دقیقا بچه . بچه ؟ بله دیگر بچه ، بچه بنیاد و بنیان خانواده را حفظ کرده و باعث میشود که همه چیز ردیف شود . بچه ؟ بله بچه ، شیرینی زندگی است . بچه ؟ بله ، در واقع هر صدای ونگ ونگش مثل دولاچنگ های موسیقی باروک حساب شده است و هر چند فالش باشد در حین زار نالیدن و ضجه و زنجه موره ی آن میتوان عاشقانه به چشمان شوهر نگاه کرد و منتظر شنیدن :" دوستت دارم عیال ! " بود . بچه ؟!! بله دیگر بچه ، خود بچه باعث میشود گه گاه مثل کاتالیزور ، حین جنگ های جهانی سوم و چهارم در خانواده ، حرف مادر را به پدر برساند و دوری را وصل  و از هر فسخی جلوگیری کند و در واقع طبیعت را حفظ نماید . نه ! بچه ؟ بله ، بچه ، در واقع ، هر چقدر هم که پوشک بخواهد اما یک روز عضای زندگی و دست سوم پیری آدمی میشود . بچه !!! ؟؟؟؟ بله دیگر ، بچه . بچه یک جور پیک است ، هنگام قهرها و عدم اعلام آتش بس برای اولیا ، نشانه ها را با خود حمل میکند . به پدر میگوید و به مادر از او و برعکس . بچه ؟ بله بله بچه ، در واقع او در آینده خودش ازدواج میکند و بچه اش هم ما را خوشحال و نوه که مغز بادام است باز هم باعث میشود شوهر آدم خیانت نکند . بچه ؟ بله بچه باعث میشود زندگی نظم پیدا کرده و جلوی دوست دختر های شوهر همانند سد عمل میکند . یک جور پیشگیری است . 

عجب ! پس بچه دار نمیشویم که بچه را بخاطر خودش ، دنیای خودش دوست بداریم . این روزها بچه دار میشوند به خیال باطل ، متاسفانه ، زرت و زورت میزایند و زنگوله ی پای تابوت تا مبادا معامله ی آقای خانواده سراغ خانم دوم و سوم و چهارم نرود . یعنی خود بچه که در واقع مستقل است و به قول خدا ، در حکم ملک و اموال خانواده را ندارد از قبل از به دنیا آمدنش برای او جایگاه تامین و معین کرده اند . متاسفم . برای این چیزهاست که همه ی زندگی ها میپاچد و بچه مثل بادکنکی توی دست مادر خانواده ی متلاشی یا پدر ، باد کرده یک روز هم با سوزن اجتماع بامب میترکد . من هیچ وقت دوست نداشتم مادر شدن را تجربه کنم . هیچ وقت . من یک پرورشگاهی ام . 

 

*در ادامه ی مطلب به قسمتی از داستان (آرمیتا) از کتاب خیال بازی ، توجه شما را جلب میکنم . *


 

-                    الو؟!!!ببخشید میترا خانم؟!!!

-                    بله....بفرمایید؟

-                    به به....شما همشیره آرمیتا خانمید؟

-                    چی؟

-                    همشیره آرمیتا خانم...میگم شما همشیره ی آرمیتا خانم هستید دیگه...

-                    مودب باش آقا.

-                    بله؟

-                    بلا.

-                    هستن؟

-                    کی؟

-                    آرمیتا خانم...ای بابا...عجب گرفتاری شدیم ها...

-                    آقای گرفتار زود حرفتو بزن کار داریم کلی.

-                    با خودشون حرف می زنم.

-          چه دل و جیگری....به به آقای قهرمان...جنابعالی هنوز خودتو معرفی نکردی؟بعدم می خوای با خودش حرف بزنی؟

-                    شمام هنوز نگفتی آبجی این آرمیتا خانمی یا نه...ای کشتی منو...

-                    مگه تو مفتش اعظمی که بایس بهت جواب  پس داد.

-                    ببین خانم کیفش دست من جا مونده.

-                    کیف؟خوب به من چه...به تو چه...

-                    نذار دهنمو باز کنم ها حاج خانم.

-                    اون دهن گاله ات رو باز نکن ببینم...اصلا گور بابای تو و آرمیتا به من چه به تو چه؟

-                    شما منو میشناسی ها...خودم عکستو دیدم.

-                    ای ناقلا...کدومشو...عکس رگ و ریشه دندونمو یا سونوگرافی  بچمو...!

-                    هستن؟تو رو خدا این گوشی رو بدین بهش من هزار تا کار و گرفتاری دارم.

-                    نداریم.

-                    مگه شما میترا خانم نیستید؟

-                    منظور؟ ...خوب که چی؟... اصلا به تو چه باقالی.!..

-          یعنی منو دس انداخته این دختر...!من این کیفو میدم به کلانتری...بهشونم بگید دیگه دور و بر خونه من هم آفتابی نشه فهمیدی؟

-                    حرف هات مفت چرته...

-                    پس خدافظ.

-          نه وای سا...گل باقالی...آرمیتا این جاس اما نمی خواهد باهات حرف بزنه...میگه بهت بگم ببخشید که غالت گذاشته...حالا غالت گذاشته گربه نره  ؟

-                    عجب!!!

-                    سر کارت گذاشته؟

-                    این گوشیو بدش بهش ببینم.

-                    نمی خواد حرف بزنه...زبونشو موشه خورده.

-                    یعنی چی؟

-                    پیچ پیچی...اگه می دونستم این قدر شکری خودم صیدت می کردم کوسه ماهی...

-                    گوش کن دختر این قائله رو ختم کن...من آدم زرنگیم ها...

-                    زرنگ تو نیستی زرنگ نوشابه است که ازش لب می گیرن...

-                    دهه...پس سر ناسازگاری داری با ما؟

-                    نترس شمام یه تونبون قرمز پیش خدا داری...دست و پاتو گم نکن ما اون قدرام زور نداریم.

-                    حرف بشنو میترا خانم...زیر این آفتاب وایسادم هزار جور کار و گرفتاری دارم...

-                    بله...بله...خبر دارم..مردم چقدر مشتاق دیدار شما هستن...

-                    بالا غیرتن گوشی  رو بده بهش...این جوری می خواس زنم شه.

-                    آخه از ذوق تو پوست نمی گنجه میگه خجالت میکشه...

-                    شما زیر لفظی می خوای انگار ها ؟

-                    آخ چه جووورم!!!

-                    ما رو سر کار نذار گوشی رو بده بهش وگرنه من میدونم واون آقا بردیا.

-          بردیا...میترا...آرمیتا...این ها کین دیگه آقا جون...خدا روزیتو جای دیگه ای حواله کنه...میترا نداریم ما...آرمیتا کیلویی چند؟

-                    برو من رو رنگ نکن اگه میترا ندارین پس از کجا فهمیدی امروز با من قرار گذاشته هان؟

-                    از رو حس ششمم...قویتر از مال شماست.

-          زبونت عین نیش عقربه...خدا به داده اونی برسه که می خواد تو رو بگیره...بدبخته...خدا بیامرزه...باید صبر ایوب داشته باشه...بتونه از پست براد.

 

-                    نترس قربونت بشم...خدا بلده خودش در و تخته رو بهم جور کنه...

 

-                    میترا خانم حالا اون گوشی رو اگه نمی دی من هم قطع کنم.

 

-                    ننال بابا...دو دقه صبر کن....------الو چیه؟

 

-                    آرمیتا خانم...چقد ر ناز داری!!عجب مادرفولادزرهیه این همشیره ات.

 

-                    شما؟

 

-                    من؟

 

-                    به جا نمی آرم.

 

-                    منم دیگه..(ج)...ای بابا مثل اینکه حسابی قاطی کردی ها...کجا ما رو گذاشتی کاشتی رفتی؟

 

-          کی؟من امروز پا از خونه بیرون نذاشتم !تلفن خونه میترا رو از کجا آوردی؟کی بهت گفت زنگ بزنی این جا...اجنه؟!

 

-                    حالا ببین چه بلایی سرت میارم..ما رو سر کار میذاری؟

 

-                    ما ؟جنابعالی چند نفری مگه؟آفتاب لب بوم!

 

-                    حالا نیگاه کن...اومدی با ما لاف دوستی زدی چاخانی!!!...فکر کردی من کیم؟

 

-          خواستم ببینم مردی ؟ میای سر قرار؟ که دیدم اومدی....آفرین شیر مادرت حلال...راستی فردا پس فردا یه سر با میترا میایم اون جا ...آلونکت...کیفه موند دست شما دیگه نه؟

 

-                    این پنبه رو از تو اون گوشاتون در بیارین که دیگه در رو روتون باز کنیم.

 

-          چرا هی کنیم...کنیم ..میکنی...یک نفرم به زوری (ج)جان...زیادی داره روت زیاد میشه...من که پای وعده وعیدام هستم...خواستم ببینم نازم خریدار داره یا نه؟دیدم که نه...

 

-                    ا؟...چرا نداره...تو این ذل گرما سه ساعته دارم ناز اون میترا خانم رو میکشم که این لا مسب رو بده دستت...

 

-                    میگم خفه نشی...میگن لقمه ی بزرگ گلو رو پاره میکنه.

 

-          من سوادم قد نمیده چی میگی...مشروبینا خوردی باز؟...بازم قرص مرص خوردی ... به من راستشو بگو ها من مثل دکتر می مونم. ما رو انداختی تو دردسر؟

 

-          نمی افتی تو دردسر...گفتم که دور بردیا رو قلم کشیدم یه ضربدرم روش...خودت گفتی امتحانت کنم...ببینم مردم چه جور آدمیه...مگه نگفتی؟

 

-                    فردا میای؟

 

-                    نه پس فردا...

 

-                    با اون میترا خانم نیای ها...

 

-                    چرا؟

 

-          زبونش تلخه میاد دعوا معوا را ه میندازه کار مارم کساد میکنه...شما رو م بهم میریزه...وضعیتو نمی فهمه...عینهو آدمی که تازه چشاشو باز کردن میمونه...دیدی میگفتم دشمنت تو خونه ات کمین کرده...حسادت از سر تا کولش میریزه...

 

-                    خوب بیراه نمیگی. اما از قدیم گفتن آدم مار خونگی رو نمیکشه...حالا ...به خاطر من بذار بیاد.کارش گیره.

 

-                    حالا چون می گی...هی اصرار میکنی چی بگم...باشه...بیاد یه دستی به دمش بکشم.

 

-                    یه وقت...

 

-                    یه وقت چی...بگو...؟

 

-                    میگم...

 

-                    آهان گرفتم...جلوش رو نکنم که چی گفتی؟

 

-                    نه.

 

-                    نه پس چی؟...

 

-                    در اون کیف رو باز نکنی ها...

 

-                    حالا من رو چی چی فرض کردی؟!!! میگم جای شکرش باقیه که ما رو قاتلی جنایت کاری چیزی نگرفتی....!!!

 

-                     

 

-                    به خاطر خودت گفتم.به خاطر اینکه خوب اگه بدونی توش چیه...

 

-                    حالا توش چیه آرمیتا خانم؟خمیر بازیه...اسباب بازیه....؟عروسکه؟

 

-                    نه...نه...نمیخواهم بترسونمتون...اممما

 

-                    ها...فهمیدم...بیست سوالیه؟

 

-                    نه. نه.میترسم..

 

-                    ترس؟ ترس که  برادر مرگه...منم که رستم دستان.

 

-          میدونم شما مرد شجاعی هستین...ولی...امین و امانت دارم باشید تو رو خدا اونو یه جا قایمش کنید...الان؟الان کجایید؟

 

-                    وسط بر و بیابونم...کجا می خوای باشم دور و بر اون جا که همدیگه رو قرار گذاشتیمم.

 

-                    زود باشید برید..مبادا پلیس یا کسی بهتون شک کنه.

 

-                    دود از کنده بلند میشه. همچین با گوشت کوب می کوبونم تو سرشون که نفهمن چی چی میخواستن ازم.

 

-                    این روزا مثل مور و ملخ ریختم اون جا.

 

-                    خوب ریخته باشن...ببینم..مواد توشه؟

 

-                    مواد؟منظورتون مواد منفجره است؟

 

-          مصیبتی هستی آرمیتا خانم ها...چی میگی...بیا. پس فردا بیا.موبایلم رو که داری که...نترس خیالت راحت در کیفتو باز نمی کنم...من برم...پختم از گرما.

 

-                    مطمئن باشم؟

 

-                    خاطر جمع.من چی؟من هم مطمئن باشم؟

 

-          اوهوم...من تو دامت افتادم...بد جوری خاطر خواهت شدم...همون دفعه دومی که بهم گفتی(جانم)...دلم هوری ریخت پایین...اومدم به میتراهم گفتم...بهم گفت-تو کی بودی که با یه   جانم   خاطر خواه شدی-کلی خندید...

 

-                    پس بردیا چی؟

 

-                    بردیا ؟

 

-                    همون خدابیامرز که قلاب انداختم گرفتمش...پدر ما رو سرش در آوردی.

 

-                    به درک...بره گم شه.

 

-                    فردا بیا آرمیتا...بیا زود تر کار و تموم کنیم....


 
comment نظرات ()